Het zal een jaar of zestig geleden zijn. Als emotioneel stuiterende adolescent zocht ik regelmatig houvast in boekwinkels, vooral bij de afdelingen psychologie, filosofie en spiritualiteit. In de Slegte, een tweedehandsboekwinkel in Eindhoven, pakte ik bij toeval een boek uit het oosterse filosofie vak. De kernboodschap luidde:’ het ‘ik’ is een illusie en de oorzaak van het leed in de wereld. Door inzicht hierin kun je dat leed overstijgen’. Snappen deed ik het niet echt. Maar het feit dat je überhaupt anders over je “zelf” kunt denken en dat dit ook grote gevolgen kan hebben, motiveerde me om hier verder onderzoek naar te doen. Ik ben op zoek gegaan naar informatie in westerse bronnen of daar ondersteuning te vinden is voor de oosterse visie, en of het echt een bijdrage kan leveren aan ons welzijn.
Na mijn pensionering als psycholoog in de ouderenzorg kreeg ik eindelijk de tijd om al die losse inzichten en notities op een rijtje te zetten en er een samenhangend verhaal van te maken. Gaandeweg groeide ook de wens om dit niet alleen voor mezelf te bewaren, maar te delen. Misschien kan het anderen inspireren of herkenning bieden. En minstens zo belangrijk: reacties, vragen en ideeën van lezers kunnen helpen om het verhaal verder te verdiepen en te vertalen naar de praktijk.
