Wie om zich heen kijkt, en het nieuws volgt, kan er niet om heen. Het toenemende aantal burnouts, de verharding van de maatschappij, oorlogen en de snelle klimaatverandering. Het kost geen moeite om door dit alles gedeprimeerd te raken! Deze problemen zijn natuurlijk niet allemaal op één oorzaak terug te voeren, maar het gevolg van een complex geheel van factoren. In de loop van de tijd ben ik er echter wel steeds meer van overtuigd geraakt dat een van die factoren de manier is, waarop we naar onszelf als mens kijken.
Hier bedoel ik mee, dat wij ons zelf vaak boven de natuur plaatsen, en sterker nog, dat we ons als fundamenteel anders zien
In dit essay zal ik proberen duidelijk te maken, dat het hier om een misvatting gaat, hoe het denkbeeld mogelijk ontstaan is, en wat de negatieve gevolgen kunnen zijn voor ons welzijn en de maatschappij. Ik eindig met een schets van wat er zou kunnen gebeuren wanneer we weer meer vanuit onze natuurlijke roots zouden denken, voelen en handelen.
Opmerking: Ik spreek hier bewust over een essay en niet over een wetenschappelijk artikel. Het betreft namelijk een persoonlijke visie op een fundamentele kwestie, die op kritische wijze onderzocht, beargumenteerd en ter discussie gesteld wordt.
Dit is wat de lezer kan verwachten:
Inleiding
1. Het ego als misvatting
– Mens en natuur
– Neurowetenschap
– Historische wortels
2. Waarom we in een ego geloven
– De ik-ervaring
– Onzichtbare oorzaken
– Taal en religie
3. De natuurlijke basis
– Motivatie en verbondenheid
– Emoties als functionele signalen
4. Wanneer het ego het stuur overneemt
– Bescherming en vergroting van het zelfbeeld
– Angst,boosheid,verdriet, spijt, schuldgevoel en eenzaamheid
– Maatschappelijke gevolgen
5. Conclusie
– Van ego-denken naar begrip
6. Inzicht
– Persoonlijke en collectieve gevolgen
Tot slot
– Uitnodiging tot nadenken en dialoog